Na początek zajmijmy się teraz sytuacją, gdy małżonkowie mieszkali razem w wynajmowanym mieszkaniu. Bardzo często zdarza się tak, że małżeństwa nie stać na zakup własnego mieszkania, nie mówiąc już o domu. Obecnie dostęp do kredytów został mocno ograniczony i zarezerwowany tylko dla osób z wysokimi zarobkami i umowami o pracę na czas nieokreślony, dlatego duża ilość małżeństw zmuszona jest do wynajęcia mieszkania. Z własnym mieszkaniem jest prostą sprawą określić kto jest właścicielem nieruchomości. Będą to oboje małżonkowie bądź mieszkanie będzie należeć do majątku odrębnego jednego z małżonków. W przypadku mieszkania wynajmowanego nie mamy do czynienia z prawem własności tylko z prawem do najmu. Przyjmuje się, że prawo najmu mieszkania uzyskane przez obydwoje lub jednego z małżonków w czasie trwania małżeństwa jest zawsze ich dorobkiem wspólnym. Według art. 680 kodeksu cywilnego małżonkowie bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe są najemcami lokalu jeśli najem tego lokalu ma służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych założonej prze nich rodziny oraz nawiązanie stosunku najmu nastąpiło w trakcie małżeństwa. Także wtedy, gdy między małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa, najem traktuje się jako wspólność ustawową. Co więcej, rozwód, separacja ani intercyza nie pociągają za sobą ustania wspólności najmu. Nadal prawo to przysługuje wspólnie eksmałżonkom. Wiąże się z tym jednak nie tylko prawo do najmu, ale również wspólny obowiązek do ponoszenia kosztów najmu po rozwodzie.
